Architekci z JM Studio wiedzą z doświadczenia, jak trudnym zadaniem może być właściwe zaprojektowanie małego ogrodu. Przykładem ten, który pokazujemy na zdjęciach. Koncepcja przestrzeni została całkowicie zdeterminowana przez warunki wyjściowe: działka ma tylko 300 m2 powierzchni, zaś stojący na niej dom powstał w zabudowie szeregowej typu kanadyjskiego. Osiedle posiada wspólne ogrodzenie, w którego wygląd i strukturę nie wolno było ingerować, zaś milkroskopijne ogródki od frontu i na zapleczu poszczególnych szeregowców odgrodzone zostały od sąsiednich posesji jedynie symbolicznymi płotkami. W efekcie mieszkańcy nie korzystali z tych skraw­ków zieleni, czując się stale pod obserwacją.

- Postanowiliśmy zapewnić naszym klientom minimum in­tymności i choć trochę zneutra­lizować ciasnotę - opowiada Magdalena Ignaczak. Zdecydowaliśmy się na założenie w duchu japońskim, nawiązują­ce do stylistyki "kamiennych ogrodów" z połaciami żwiru oraz do tradycji roślin zimozie­lonych, tu reprezentowanych m. in. przez hedery.

Architekci z JM Studio zapro­jektowali również wnętrze "kanadyjczyka" - minimalistyczne, chłodne, pełne szkła i powietrza - którego idealne dopełnienie stanowi właśnie taki "zdyscyplinowany", a przy tym wygodny, ogród ele Nie wymaga on szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych i wygląda interesująco o każdej porze roku. Kącik wypoczynkowy powstał na tarasie z bezpośrednim wejściem do domu. Zrobione na za­mówienie kratownice o specjalnych, drobnych "oczkach" tworzą na nim rodzaj altany: osłaniają domowników przed wzrokiem sąsiadów, zapewniają cień latem i efektownie wyglądają obsypane śniegiem. Na zapleczu przestrzeń zamyka ogrodzenie z trzciny. Przy bramie posadzono dekoracyjne katalpyo wielkich liściach i śmietankowych kwiatach oraz błękitne i żółte powojniki, zaś po przeciwnej stronie - dzikie wino. Nie brak też kilku sumaków - swojsko odpornych, a przecież egzotycznych: parasolkowate liście, gałązki pokryte meszkiem, kwiatostany jak świeczniki. Pastelowej palety dopełniają białe hortensje, które potrafią zmienić kolor w za­leżności od kwasowości gleby.

- Ku naszemu zdziwieniu zakwitły na waniliowo i łososiowo, przypadkowo kontynuując gamę barwną dominującą we wnętrzu domu - mówi Magdalena Ignaczak.

Od frontu wzniesiono ceglany murek - niewysoki, ale wystarczający, by osłonić olma sutereny, w której urządzono pomieszczenia użytkowe; wspierają się też na nim ciężkie łodygi hortensji, których kwiaty, używane dosuchych bukietów, zachwycają urodą aż do następnej wiosny.

Najlepszym wyjściem w przypadku szeregowców na małych działkach jest tzw. styl angielski: wysokie mury po obu stronach posesji, stanowiące integralną część założenia, czyli np. bazę kominka ogrodowego czy źródełka - twierdzi Magdalena Ignaczak. - Jednak gdy takie rozwiązanie jest niemożliwe, warto spróbować chronićprywatność choćby przy pomocy pnączy na drewnianych pergolach.